• Vrijdagmiddag vertrok de 19-1, na een broodje kroket op de club, richting Nijverdal. Het zou het begin worden van een memorabel teamweekend, georganiseerd door trainer Arjan Korteleven. Maar het zou ook een flinke rit blijken te zijn om de geboortestreek van de trainer te bereiken. Onderweg moesten nl de nodige hobbels genomen worden. De bedoeling van het weekend was natuurlijk teamgeest bouwen, maar er viel ook wat te winnen door het uitvoeren van opdrachten.

    Ondergetekende zat in de auto met Stijn, Emiel R., Sander en Jack. 1 van de 3 die vanaf het parkeerterrein van de Roggewoning vertrokken. Het werd, zoals gezegd, een behoorlijke tocht. Na meerdere voetbal stadions bezocht te hebben in verschillende steden, nadat Jack op een paard gezeten had en door een jonge dame gekust was, zegen we neer op een terras in Deventer om aldaar het plaatselijk gebrouwen bier te beproeven en een afwasborstel te ruilen voor een fles 43 en 5 zonnebrillen. O ja: Jesper had ook nog een fotoshoot geregeld met een dame van 95 jaar! Hoe dan ook: voldaan, maar uitgeput kwamen we, de taken verricht, uiteindelijk rond 19.00 aan op de Wilgen Weard in Nijverdal. Daar troffen we de mannen van auto 1 aan in het gezelschap van Edwin en Arjan. Even later arriveerde ook auto 3 en daarmee was het gezelschap compleet. In een poëtische bui geraakt werden vervolgens enkele gedichten voorgedragen en zo was er voldaan aan alle opdrachten en was het eindelijk tijd voor een welverdiend biertje aan de over van een kabbelend riviertje.

    Die avond werd er ook nog een pittige pub quiz afgerond en daarna zakte het hele gezelschap af naar het dorpscentrum om daar nog een even de bloemetjes buiten te zetten. Het uitgaansleven in Nijverdal is, laten we zeggen: beperkt. Maar dat mocht de pret niet drukken. Van die avond herinner ik me overigens bar weinig. Of het moest zijn dat we allemaal wat moeite hadden om pijlen in het dartboard te gooien en dat het me ook niet meer helemaal helder voor de geest staat hoe ik thuiskwam. Onderweg kwam ik een gelukkig een gezelschap tegen met een snuiter in een winkelkar. Dat bleek Frank te zijn. Geduwd door wat teamgenoten. En zo wisten we dan toch de accommodatie weer te vinden en die lag er in gelukkig nog gerieflijk bij. Zaterdagochtend togen we ietwat verfomfaaid aan het ontbijt. Onder het adagium: “s-Avonds een vent, ’s-Ochtends een vent” pikten we de draad weer op. Die middag stond er nl een wedstrijd op het programma tegen de plaatselijke Rksv Bornebroek. Hoe toepasselijk het adagium zou zijn, bleek wel uit het verloop van de wedstrijd. Laat ik daar kort over zijn: de wedstrijd werd niet gewonnen en menig heerschap speelde onder zijn niveau. Of het aan de drank lag, dat mag ieder voor zich invullen: het debacle heeft de sfeer gelukkig maar kort bedrukt, want bij terugkomst op de Wilgen Weard vonden de heren dat er bij de pasta al best weer een biertje genuttigd kon worden. Die avond werd er ook een bezoek gebracht aan de Escape Room, gesitueerd op de bovenste verdieping van de Wilgen Weard. Hier konden, per groepje, weer punten worden behaald en die werden dan opgeteld bij de reeds gescoorde punten voor de quiz en de opdrachten op de heenweg. Hoe dan ook: Edwin, Arjan en ondergetekende brachten het er niet al te best vanaf in de 10 kamers. Terwijl we wel als enig groepje wel het telefoonnummer hadden beredeneerd wat nodig was om een of andere schone deerne te kunnen redden. Daar was het allemaal om te doen, maar voordat we daar aan toekwamen, was de tijd om.

    Die avond werden er nog de nodige shotjes genuttigd. Toen Arjan, Edwin en ik een serieus gesprek probeerden te voeren over het verloop van het weekend, zagen we plots het hoofd van Camiel door de heg steken. Hilariteit alom. Zeker toen Jack even later de lokale Turk belde om te laten weten dat de bestelde Turkse Pizza en Kapsalon kurk droog waren uitgevallen en niet helemaal aan de verwachting voldeden. Het is nog rijkelijk laat geworden op deze memorabele zaterdagnacht. Rest me te verklappen dat respectievelijk Luc Jansen, Maurits en Jesper de nummers 1,2 en 3 zijn geworden met 61, 59 en 58 punten voor de gecombineerde opdrachten. Zij verdienden daarmee een aardig sommetje prijzengeld. De volgende ochtend hebben we nog een boswandeling gemaakt en toen is het hele gezelschap weer richting Den Haag vertrokken. En hoewel de geleverde prestaties niet allemaal van een even hoog niveau waren, was het weekend toch echt super. Want wat kunnen deze mannen lachen met elkaar en wat is de sfeer in dit team toch goed!

    Met dank aan Arjan voor een perfect georganiseerd teamweekend!