€ 48.394 * Doelbedrag € 150.000
Knallen voor Graafwillem
*Opbrengst ledenacties voor nieuwbouw.

De Rogge Online

 

 

 

 

SKVGW 555x295

Kampioenen van Graaf Willem: MO11-1 & JO17-1

banner04Er zijn nogal wat teams kampioen geworden. Op het Instagram account van de club komen ze allemaal voorbij. Twee van onze kampioenen zijn: JO17-1 en de MO11-1.

Over de MO11-1

In een zenuwslopende seizoensfinale speelde Graaf Willem MO11-1 tegen Meerburg MO11-1, uit in Zoeterwoude. De teams voerden samen de ranglijst aan: evenveel punten, maar Graaf Willem een lager doelsaldo. Er moest dus gewonnen worden om kampioen te worden! De Gravinnen speelden als Leeuwinnen, moesten een 3-1 achterstand wegwerken en maakten in de allerlaatste minuut het winnende doelpunt: 3-4! Graaf Willem MO11-1 is kampioen!

MO11 1 kampioen

Over de JO17-1

Het was nog wel spannend afgelopen zaterdag 25 mei 2019 op de Roggewoning. Graaf Willem II VAC 17-1 trad aan tegen RKAVV 17-1. De 17-1 had alle wedstrijden, tot dan toe, in zijn klasse gewonnen. Behalve de laatste wedstijd uit tegen DOSR. Spits Jack was dit seizoen uitermate productief geweest. Dat kon hij overigens alleen maar zijn met een uitermate uitgebalanceerd en effectief elftal om zich heen. Dat dat elftal zo effectief opereerde, mag op zijn beurt weer een klein wonder heten. Want in een groot aantal wedstrijden bleken maar zo’n man of 8 wedstrijdfit te zijn. En toch lukte het met de assistentie van een Fito en een Luuk uit de 16-1 en een Pele, Stijn en Lucas uit de 16-2 om een heel elftal het veld in te sturen. Vaak zat er dan niemand op de bank. Behalve trainer Ruud Bierens, die met zij immer goede humeur en relativeringsvermogen de sfeer in het team bewaakte.

Maar goed: toen kwam die op 1 na laatste wedstrijd tegen DOSR en daar werd het eerste puntverlies geleden van het seizoen. In een knotsgekke wedstrijd werd het 2-2. De door de KNVB geleverde scheidsrechter deed alles om het feestje van de jongens te verpesten. Zo gaf hij onterecht een penalty aan DOSR en zo trok hij een penalty, gegeven aan de Graaf, spontaan weer in. En zo kon het dus gebeuren dat op zaterdag 25 mei beide het veld betredende teams nog voor het kampioenschap opgingen. Langs de kant was het een drukte van belang. Club coryfeeën, ouders, maar ook het nodige vrouwelijke schoon, gewapend met toeters en rookbussen, stonden aan de hekken om de boys aan te moedigen.

Die begonnen, stijf van de zenuwen, aan dit alles bepalende karwei. Meteen voelden de in roodwit tenue geklede bezoekers dat er wat te halen viel. Keeper Emile Roerdink had het ook zwaar in deze fase. De hele verdediging oogde wat onwennig. Niet zo gek, want Ruud Had gekozen voor een 5-3-2 opstelling in plaats van het vertrouwde 4-3-3 en het was even meten en passen om het goed neer te zetten. Maar toen ging het ook draaien. Niels als stormram in het hart van de verdediging en daarachter Fito en Lucas soeverein controlerend. De watervlugge Alessandro en Marijn op respectievelijk links- en rechtsachter. Zij kwamen regelmatig lanks de flanken opzetten. Het was opmerkelijk hoe vrij de tegenstander Allessandro liet om aan de linkerkant het spel te bepalen. Op het middenveld heersten Camiel en Luuk. Voorin hadden Emiel Rours, Jack en Konstantin het zwaar tegen de ijzersterke verdediging van RKAVV. Hierdoor kwamen er voor beide partijen weinig uitgespeelde kansen. En zo gingen de jongens de rust in.

Ik liep, stijf gespannen, het clubhuis in. “Rick, wil je wat drinken?”, klonk het vriendelijk uit de mond van de vader van Niels. “Ehh, een kopje thee graag”. Het gebruikelijke broodje bal, zag ik even niet zitten. Te veel spanning op de maag. Ik zag Gerard kijken van: “Ja, nou komt het erop aan, Rick!”. Buiten stonden de vrienden en bekenden al klaar voor deel 2 van de voorstelling. Lang bleef het als een gevecht tussen twee sumo worstelaars. Maar toen was er het moment van Luuk Evenhuis. Met een fijne voetbeweging stuurde hij drie middenvelders het bos in. Daarna slalomde hij vanaf de middenlijn naar het goal van de tegenstander. Dan weer vertragend, dan weer versnellend. Doodse stilte. Strafschop gebied in en boem. 1-0. Orkaan van lawaai. Ontspanning. Helemaal toen met een splijtende pass Alessandro voor de keeper kwam. Schot. Redding. Rebound. Schot. Opnieuw redding. Onmogelijke hoek. 2-0. Dak eraf.

Hierna was de weerstand van de bezoeker gebroken. Eigenlijk waren er alleen nog een paar kansen voor de Graaf. Jack slalomde nog een keer het strafschopgebied in, maar vond de keeper oop zijn weg. Fito kwam een paar keer opzetten aan de rechterkant en zorgde voor gevaar. En toen klonk het fluitsignaal. Wat een feest. Wat hebben we van de jongens genoten. Daarna was er een barbecue met een speecht van Ruud en ook van Gerard. Want we moeten alles in het werk zetten om de jongens voor de club te behouden.

Dank Ruud Bierens. Voor een geweldig seizoen. Maar dank ook aan de spelers van 16-1 en 16-2 die dit feest mogelijk maakten. Weer een beker toegevoed aan de palmares van de Graaf.

Maar vooral dank aan de spelers van 17-1:
Emile Roerdink/Marijn van Eck/Lukas Tremp/Niels Fitton/Maurits Luykx/Allessandro Sozzi/Camiel Aardewerk/Jantje Dingjan/Luc Jansen/Jesper Schreurs/Konstantin Heidecke/Emiel Rours/Jack Kusters