€ 48.394 * Doelbedrag € 150.000
Knallen voor Graafwillem
*Opbrengst ledenacties voor nieuwbouw.

De Rogge Online

Maandag 16 september. 

We gaan gewoon trainen, wetende dat velen een dagje vrij zijn.

 

 

 

 

 

SKVGW 555x295

Graaf Willem II VAC 1- Warmunda 1 4-2

GWII zon 1 18 19 1110x595

Er zijn van die dagen dat het weer zo mooi is, de natuur zo je vriend lijkt te zijn, dat het is alsof niets mis kan gaan. Alsof alles, zonder inspanning, op z’n plek zal vallen. Zo’n middag leek het te worden op deze zonovergoten, winterse zondag 3 februari 2019. Veel vrouwelijk schoon langs de kant. Een paar ouwe knarren. Dat dan weer wel. Maar over het algemeen: een perfecte setting voor een mooie pot voetbal.

En zo begon de Graaf ook aan de wedstrijd. Verzorgd voetbal op het middenveld. One touch. In de voeten. Met een zeer sterk acterende Thomas van Oorschot. Hij was het ook die na luttele minuten de score opende. Heel relaxed ingeschoten vanaf het middenveld, over de grond in de linkerhoek. Keeper op het verkeerde been. Dat werk. 1-0 dus. En zo hielden onze jongens druk op de ketel. Niet veel later was het een voorzet van rechts waarop broer Tristan van Oorschot perfect reageerde. Wachten, nog even wachten –zo’n bal kan lang in lucht hangen- en terwijl de keeper van Warmunda in de zon keek en mis tastte, timede Tristan zijn boog kopbal perfect. 2-0 ineens. Moeiteloos. Perfect. En in harmonie met de weersomstandigheden.

En toen werd Warmunda wakker. Direct werd het een paar graden kouder. De tegenstanders gingen scherper de duels aan op het middenveld en plotseling slalomde hun nummer 7 tussen middenveld en verdediging door en met een perfect schot in de kruising deed hij onze sluitpost, Micor, aan de grond genageld staan. 2-1. Vanaf dat moment werd het een wedstrijd. Het bleek dat de jongens van Warmunda konden voetballen. Ze gingen hun vleugelspitsen de diepte in sturen en zodoende werden Martijn van Putten en Micha Westerkamp danig op de proef gesteld. Het was knap dat ze zich nog zo kranig weerden. Temeer daar het gebruikelijke centrum van Casper en Jiri vervangen was door Ruud en Troy. Maar die heren deden dat met verve. Vooral Troy was af en toe ijzersterk bezig met slidings, met gaten dichtlopen, met trek- en sleurwerk. Wat een conditie heeft die kerel. Hoe dan ook: de Graaf had het zwaar in deze fase. Ramzi werd op links moeilijk bereikt en Viktor was wat flets op het middenveld. Eigenlijk viel het fluitsignaal op een goed moment.

“Rare competitie”, zei broer Barttegen me bij binnenkomst in het clubhuis. “Warmunda staat redelijk onderaan, maar ze voetballen echt goed”. Binnen was het ouderwets gezellig. De haard stond aan en het was een drukte van belang. Snel hebben we een paar biertjes weggekopt en toen zijn we weer naar buiten gegaan voor deel twee van de voorstelling.

En die voorstelling ging door zoals die voor de rust was geeindigd. Met dien verstande dat Felix in het veld was gekomen voor Ramzi. Warmunda zette weer flink druk en het leek allemaal iets minder te draaien met de thuisploeg. Maar voetbal is ook een spel van momenten. En ineens was daar zo’n moment in de vorm van een flitsende combinatie door het midden van Zeeger en de zojuist wakker geworden Viktor. En daar zag je even de klasse van die twee spelers. Zeeger gaf het balletje door met gevoel en Viktor was net even te snel voor de sluitpost van Warmunda. En zodoende rolde de bal tergend langzaam het vijandelijk goal in. 3-0. Dit was ook de fase waarin Martijn Nieuwenhuis aan ging staan. Sowieso een speler die altijd wel iets moois laat zien. Ik herinner me van hem een kopbal precies in de loop van Tristan en een schot wat gevaarlijk daalde en zodoende bijna goal trof. Maar Warmunda bleef hardnekkig doorgaan met aanvallen en ook hun tweede goal mocht er zijn. Een bal werd niet goed verwerkt in het strafschopgebied en meteen kiezelhard op de slof genomen. 3-2. Toen werd het pas echt spannend. In deze fase van de strijd werd Zeeger gewisseld voor Sem die uitstekend inviel. Toch waren er een paar hachelijke momenten voor het doel van de thuisploeg. Maar het ontbrak bij de Warmundianen in deze fase aan scherpte voorin en dan zal je het altijd zien, dan valt ie dus vlak daarna aan de andere kant. Zo ook op deze dag. Weer was er een splijtende combinatie van de Graaf op het middenveld en zo kon het gebeuren dat de doorgelopen Sem Cohen plotseling vrij in de cirkel stond. De jonge speler hield het hoofd koel en schoof beheerst binnen. 4-2. Dat was de genadeklap. Niet lang hierna vond ook de scheidsrechter het welletjes en zodoende floot hij voor het einde van de wedstrijd. Er zijn van die dagen dat het lijkt alsof het draaiboek van bovenaf geschreven wordt. Zo’n dag was het vandaag op de Roggewoning.

(geschreven door Rick Kusters)