• Beste familie, voetbalvrienden, oud-collega’s en overige aanwezigen,

    Denkend aan Joep, realiseerde ik mij dat wij het vaak hebben over ‘onze’ Joep, een van de markante figuren van onze vereniging. Met vader Jan van der Wiel gingen de jongens Aad, Puck, Pim en Dick hem voor als lid van onze vereniging.
    De een kon ongetwijfeld beter voetballen dan de ander maar de betrokkenheid van de familie bij Graaf Willem was groot. Zo schrijft Cees Meijntjes in het in Memoriam van de onlangs overleden Paul Eggermont dat de zaterdagavonden bij de familie Van der Wiel zeker niet vergeten mogen worden.

    Joep werd lid in 1964, toen hij 12 jaar was. Joep heeft enkele jaren gevoetbald maar al snel bleek dat het in verband met zijn fysieke toestand beter was om te stoppen. Dat was overigens geen reden om geen lid te blijven. Joep was een meer dan volwaardig lid van onze vereniging. Hij volgde de vereniging kritisch maar was ook op allerhande manieren als vrijwilliger actief.

    Zo was hij jarenlang grensrechter van diverse teams, van het eerste tot en met Zondag 3-4. Later werd hij coach en begeleider van het huidige Zondag 3. Een team dat hem niet alleen waardeerde om zijn pittige kritiek in de rust als het spel niet goed was – “Platvoetindiaan dat je er bent” – maar waarmee hij ook mee ging op het jaarlijkse uitje naar Tossa de Mar. De waardering bleek ook doordat een deel van het team hem elk jaar hielp met Boccia en hem tijdens zijn verjaardag op 26 december bezochten.
    Een mooie brief met alle herinneringen vanuit het team is recentelijk nog voorgelezen aan Joep, waarmee de onderlinge verbondenheid nogmaals werd bevestigd.

    Zelf heb ik Joep jarenlang meegemaakt als vrijwilliger van de Toto-Lotto commissie. Op vrijdagavond zat ik bij mevrouw Jules van de Wring, samen met Henk van Otterloo, Jean Hubert Bouwman en Fred Meershoek, alle formulieren te controleren. Als dat gedaan was, kwam Joep in zijn rode DAF aanrijden om de spullen weg te brengen naar de IJzerwerf.

    Recent, toen Eppe Nieuwenhuis en ik bij Joep op bezoek waren, herinnerde hij zich er alles nog van. Het leek ook wel of je hem geen groter genoegen kon doen door hardop ‘Toto-Lotto’ te zeggen, waarna hij op de hem zo typerende manier heel hard kon herhalen ‘Tooooto Lotto’, gevolgd door een uitbundige glimlach.

    Joep had sowieso een heel goed geheugen, over van alles en nog wat. Van familie, oud-collega’s, de buurt waar hij woonde, maar zeker ook over voetbal, over spelers en over wedstrijden. Je zag hem bij een vraag even met zijn ogen draaien, als het ware een ‘laatje’ openen en dan kwam daar feilloos het antwoord.

    Joep was altijd optimistisch en vrolijk, maar zoals ik eerder al aangaf, ook kritisch! Tijdens de Algemene Ledenvergadering van de vereniging was hij altijd goed voorbereid en had hij diverse vragen. Traditiegetrouw vroeg hij als laatste het woord en bedankte dan het bestuur voor het vele werk van het afgelopen seizoen.

    Er zijn twee memorabele ogenblikken tijdens die ALV’s. De eerste is dat hij het een keer zo niet eens was met de toenmalige gang van zaken dat hij stoïcijns voor zich uit bleef kijken toen de voorzitter vroeg of hij nog een laatste vraag wilde stellen. Het bestuur werd niet bedankt!

    Ook de ALV van 2009 over de toenmalig geplande nieuwbouw kent nog een aardige anekdote. De toenmalige voorzitter dacht tactisch vooraf even met Joep een aantal vragen door te nemen zodat de ALV wat vlotter kon verlopen. Joep wilde daar echter niet aan meewerken. Een beetje verbouwereerd vroeg de voorzitter waarom niet waarop Joep antwoordde: “dan is het niet leuk meer”!

    Vele foto’s van Joep in de Graaf Willem omgeving herinneren ons aan hem. Met zijn goedgeefse lach, zijn alerte reacties en blijvende loyaliteit naar de vereniging wist hij zich met velen te binden.

    Naast de eerder genoemde vrijwilligers activiteiten als grensrechter, elftalbegeleider en toto lotto commissie, bracht Joep ook jarenlang de kopy en op postcode gesorteerde adressen voor De Ridder naar de drukker en was hij de laatste jaren op dinsdagmiddag/avond materiaalman.

    Alles bij elkaar vond het bestuur recentelijk dat het naar Joep toe belangrijk was hem expliciet te waarderen voor wat hij voor de vereniging allemaal had gedaan, maar bovenal vooral voor wie hij was: een echt verenigingsmens, ONZE Joep.
    Hij was dan ook uitermate verguld en geëmotioneerd toen Eppe en ik hem op 26 januari jl. tot Lid van Verdienste benoemden en hem daartoe het verenigingshart overhandigden!

    We wisten toen al dat de gezondheid van Joep snel achteruit ging, maar realiseerden ons niet dat het einde zo snel zou komen. We kunnen oprecht spreken van het verlies van een bijzonder verenigingsmens, wat blijkt uit de vele reacties die we ontvingen na het bericht over Joep zijn overlijden, ook van oud leden overigens.

    Afgelopen zaterdag hingen de vlaggen halfstok en is voor alle wedstrijden 1 minuut stilte gehouden om stil te staan bij het overlijden van onze Joep.

    Namens alle leden wens ik de familie en overige aanwezigen alle sterkte toe met het te vroege verlies van Joep. Wij zullen hem missen.

    Rust zacht, lieve Joep!

    Remi Smeets
    Voorzitter