De Kuip, Anfield, San Siro, Santiago Bernabéu, Wembley. Als kleine jongen droom je ervan om ooit op dit soort heilige velden te mogen voetballen. ‘Sportpark FC Zoetermeer Solutions’ op een regenachtige, grauwe novemberdag, verschuild achter een zwarte zee aan fatbikes heeft echter ook wel wat. Afgelopen zaterdag stond namelijk de wedstrijd in- en tegen Zoetermeer op het programma. De gastheren zijn de afgelopen twee jaar gepromoveerd en bevonden zich voor de aftrap in de brede middenmoot, vier punten achter Graaf Willem. Laatstgenoemden snakken gezien de vele blessures naar de winterstop maar zijn desondanks bezig aan een prima reeks met vier punten uit de laatste twee wedstrijden.
In de beginfase zag je een verschil in volwassenheid: FC Zoetermeer enthousiast maar soms naïef druk zettend, Graaf Willem II VAC solide en geconcentreerd uitbrekend. De openingstreffer liet gelukkig niet lang op zich wachten, zoals al zo vaak dit seizoen was de eerste kans direct raak: de Braziliaanse publiekslieveling Joao Malfitano beloonde zijn goede spel van de afgelopen weken met een uitstekende voorzet op Leo Dijkhuizen, de spits blijft ondanks zijn vele goals hongerig en rondde zeer kalm af, 0-1! De openingstreffer is gek genoeg wederom een keerpunt, waarna de thuisploeg grip op de wedstrijd begon te krijgen. FC Zoetermeer wist met een aantal individuele acties meermaals gevaarlijk te worden voor het Wassenaarse doel. Gelukkig kan Graaf Willem rekenen op keeper Milco Vermeer, bezig aan misschien wel zijn beste seizoen uit zijn toch wel lange carrière; keer op keer wist hij middels een goede redding de aansluitingstreffer te voorkomen. Een beetje tegen de verhouding in was dan ook de 0-2, halverwege deze eerste helft: via het hoofd van Dijkhuizen belandde de bal bij een gretig ogende Brian de Jong die vanaf een meter of 25 niet twijfelde en de bal richting de rechterbovenhoek stuurde. Ondanks dat de bal houdbaar leek, verdween deze in het netje, 0-2!
Na de rust bleek dat FC Zoetermeer nog geloof had in een resultaat, zeker op het moment dat de aansluitingstreffer al vroeg in deze tweede helft viel. Een lage voorzet vanaf links werd eenvoudig binnengelopen door een speler van Zoetermeer, waardoor de marge weer teruggebracht werd naar één: 1-2. Extra motivatie en geloof in een goed resultaat voor de Zoetermeer-supporters ontstond in minuut ’68, op het moment dat de 18-jarige Pieter de Vor heel ongelukkig, puur uit jeugdig enthousiasme, zijn tweede gele kaart pakte. Zoetermeer rook bloed, en dan heb ik het niet over een van de criminele gebeurtenissen in het Stadshart van Zoetermeer, maar in het geloof op een goede afloop van de wedstrijd. Gelukkig hield Graaf Willem redelijk eenvoudig stand, met name door een fenomenale Hugo van Diepenbeek, die eigenlijk telde voor twee man; hij was overal te vinden en wist door middel van rushes met de bal aan de voet zeer veel overtredingen uit te lokken en terreinwinst te boeken. Complimenten.
Graaf Willem hield stand en de drie punten waren een feit! Het mooiste moment voor mij vond echter plaats na afloop van de wedstrijd. Wachtend op mijn bestelling in de kantine, zag ik de 18-jarige Pieter – net zijn eerste rode kaart in het seniorenvoetbal bijgeschreven – met zijn Rabo-Jongeren Rekening betaalpas naast me zei hij: “even twee kannetjes halen voor die jongens, ik wil het goedmaken”. Kijk Pieter, dan ben je uit het juiste hout gesneden jongen, klasse! Overigens schoot penningmeester Ronald van der Burg gauw te hulp om de transactie over te nemen, ook grote klasse!
Door dit resultaat staat Graaf Willem II VAC nog altijd op de derde plaats, en mag het volgende week in een rechtstreeks duel met nummer twee VFC gaan uitmaken wie als naaste achtervolger van SVC’08 de winterstop in gaat. Wij trappen volgende week zaterdag trouwens pas om 17:00 af, mocht u terecht denken: dan ga ik wel iets anders doen met mijn zaterdag, gelijk heb je! We zien elkaar dan hopelijk op 13 december bij de Graaf Willem Dinershow!
Dit wedstrijdverslag werd mede mogelijk gemaakt door Ronald van der Burg, trotse supporter van Graaf Willem II VAC.
Laurens Bentvelzen