€ 48.394 * Doelbedrag € 150.000
Knallen voor Graafwillem
*Opbrengst ledenacties voor nieuwbouw.

De Rogge Online

 Let op na de herfstvakantie: Nieuw scheidsrechter beleid! Lees het hier!

SKVGW 555x295

Graaf Willem II-VAC 1- WVC 1 0-5

zondag1 mmo 02

De schrijver van dit verslag moest zich haasten om op tijd te komen voor het fluitsignaal van de wedstrijd. Hij had immers zelf een wedstrijd in de benen en van Scheveningen naar Wassenaar zou misschien net te lang duren. Haasten dus. Aan de Roggewoning verschenen, bleek parkeren ook nog een hele klus. Strak vol geparkeerd was het terrein en het lukte maar net de auto ergens tussen te wurmen en bij het uitstappen moest ik zelfs de jas uittrekken. Zo strak stond ik ingeparkeerd. “Toch iets minder bier drinken”, nam ik mezelf in stilte voor.

Enfin, strak blauwe hemel en stralende zon op deze zondag 7 oktober 2018. Langs het veld een mengeling van hippe, jonge mensen en een aantal van de ouwe garde. Allemaal op de 1 of andere manier verbonden aan het vlaggenschip van de Graaf. Mooie vrouwen ook hier en daar. Ja, dat telt ook: het oog wil ook wat! En wat dat aangaat, word je bij dit elftal op je wenken bediend. Altijd veel publiek. Maar wat zag ik tot mijn schrik? Viktor Klerks, die op krukken kwam aangestrompeld. Dat voorspelde weinig goeds. De nummer 10 van de Graaf zorgt voor diepte in het spel en aanvalsimpulsen. Die kan je moeilijk missen.

Inmiddels was de wedstrijd begonnen en algauw bleek dat beide partijen aan elkaar gewaagd waren en dat de strijd zich voornamelijk op het middenveld zou afspelen. Zeeger Verschuren stond op de plaats van Viktor en zijn spel oogde iets behoudender dan dat van Viktor. Maar er werd verzorgd rondgespeeld en ook de verdedigende linie van de Graaf leek goed te staan. Linksachter was Roel Houwaard opgesteld in plaats van Micha en hij kweet zich behoorlijk van zijn taak. Vooral door Ramzi Oomen in de diepte aan te spelen. Maar de in roodblauw tenue spelende tegenstander speelde ook goed en ze kwamen een paar keer aardig voor de goal en hoewel Troy Verbaan snelheid aan kracht koppelt had hij, in het hart van de verdediging, toch zijn handen vol aan de handige nummers 11 en 9 van de tegenstander. Gelukkig was onze sluitpost, Micor de Grood, attent en ook zijn spelhervattingen zagen er goed uit. Wat ik miste waren een paar echte kansen voor de Graaf. En zo leek het op een 0-0 ruststand af te koersen, toen onverhoopt toch de 0-1 viel. Uit het niets eigenlijk. Een bal kwam in het strafschopgebied van de Graaf, werd half weggewerkt en viel voor de voeten van de nummer 9 van de bezoekers. Die haalde van 5 meter hard uit. Bal in de touwen en kort daarna floot de scheidsrechter voor rust.

In het clubhuis was het een drukke, gezellige boel. Op het scherm was Willem II tegen Feyenoord te bewonderen. Het stond daar nog 0-0 op dat moment. Ik had gehoord dat een pistoletje pulled chicken op de Roggewoning erg lekker zou zijn. Dus snel besteld die hap en inderdaad, het moet gezegd: prima broodje. Het begon in tussen buiten wat kouder te worden. Dus toch maar snel even de warme jas uit de auto gehaald en gelukkig net op tijd voor de aanvang van de tweede helft, stond ik weer aan de kant van het veld.

Er leek niet veel te zijn veranderd. Milo, die ik ook al in de eerste helft lekker bezig was op het middenveld, ging ook nu voor in de strijd. Ruud Bierens, die ik in de eerste helft maar weinig aan de bal had gezien, ging iets hoger spelen. En zo leek de Graaf zowaar wat meer druk op de tegenstander te kunnen gaan uitoefenen. Daardoor kwam Zeegers in een goede positie voor een schot. Helaas was zijn schot een makkelijke prooi voor de bezoekende keeper. Het was diezelfde Zeeger die, toen hij zag dat de scheids een uitbal onterecht aan de tegenstander mee gaf, even z’n geduld verloor en de bal op grond smeet. Geel was het gevolg. En ergens in de eerste helft bleek de onfortuinlijke middenvelder al een gele prent ontvangen te hebben, dus geel + geel = rood! Tja. Wat moet je daar van zeggen? Aan de ene kant was het zwaar bestraft van de scheidsrechter. Hij had het fout gezien en de frustratie van de speler was dus begrijpelijk. Bovendien was het allemaal niet zo erg wat Zeeger deed. Maar aan de andere kant: je benadeelt je elftal wel enorm met zo’n actie. Want nu was de druk op de as van het veld weg. Ik moet zeggen dat Ruud Bierens er alles aan deed om dit op te vangen. Tjonge, wat heeft die jongen een werk verzet in de tweede helft. Eigenlijk vond ik de heren in deze fase van de wedstrijd behoorlijk goed spelen, maar juist toen we met z’n allen, langs de kant, weer wat vertrouwen begonnen te krijgen, werd de bal kinderlijk eenvoudig verloren in het hard van de verdediging. Centrumverdedigers, die elkaar voor de goal de bal toespelen. De spits van de tegenstander ziet dat. Druk. Balverlies. Goal. Zonde. En dan staat het ineens 0-2. Op dat moment brak er iets. En hoewel Ruud Bierens nog een dot van een kans kreeg en de bal helaas huizenhoog overschoot, viel de 0-3 kort daarna. Dat was de nekslag. Er was nog een hele onverstandige terugspeelbal, die onderschept waardoor het 0-4 werd en er was ook nog een strak ingekopte corner waardoor het 0-5 werd. Dat was dan ook de eindstand. Jammer, want 2 van de 5 goals waren volstrekt onnodig en de rode kaart had ook heel makkelijk voorkomen kunnen worden en zo had de wedstrijd er heel anders uit gezien. Er waren nog zo’n tien minuten te spelen, maar niemand geloofde er nog in. Viktor hees zich van zijn zitpositie op het hek. “Zo, ik heb het wel gezien, zei hij. Nu ga ik me richten op de vrouwen”. Ik begrijp hem wel. Maar toch kan dit elftal veel beter spelen dan dit. Hopelijk komt het er in de komende weken ook een keer uit.

Fotoreportage op Facebook

Uw verslaggever,

Rick Kusters